.december 2007
Door de drukte van terugkeer naar Groningen, alles regelen afspraken maken etc. En mede dat we helaas afgesloten van waren, van internet en telefoon, eindelijk weer een verslag. Met lean gaat het goed, hij doet het erg goed, en is altijd vrolijk. Verleden week had ik een afspraak met de neuroloog, een professor, en zei tegen lean: geef de dokter een handje. En lean gaf de dokter met zijn rechterhand een handje, echt bewust. De dokter vond dat geweldig, was zeer te spreken over Lean, en gaf aan verder, samen met de revalidatiearts te kijken om wat intensiever met lean te trainen oefenen therapie te geven! Goed nieuws dus, ook heeft hij nog even Lean onderzocht, en zei dat zijn rechterkant iets minder was dan links. Waarop ik tegen de dokter opmerkte: U hebt net met Lean’s rechterhand een handje gekregen! Dat gevoel, die avond ervoor, als hij nou maar de dokter ook dat handje geeft. Elke dag oefende ik heel even met Lean; “geef papa een handje”, steeds gaf hij eerst links; “ nee zei ik dan, lean’s andere handje”. Lean weet nu dat we graag met zijn rechterkant een hand willen hebben. Als hij het maar ook morgen doet, dat was het enige wat er door mijn hoofd spookte, en Lean deed het, het gevoel van trots is net als bij zijn bevalling, heel trots, een fijn gevoel. Ja, voor deze papa is dat handje heel mooi, maar Lean gaat veel meer vooruit. Lean kan nu heel goed eten, de pechsonde is uit zijn buikje verwijderd. Dus geen sonde voeding, geen medicijnen, Lean is verder kerngezond! In de loopstoel gaat het steeds beter, hij “loopt” nu aantal meter door de kamer, eigenlijk moet dat in een grote zaal geoefend worden. Ook het draaien op de grond gaat steeds beter, ook zijn rechterkant gaat meer en meer vooruit. De zitbalans wordt beter, Lean kan nog niet alleen zitten, maar we weten zeker dat een kwestie van tijd is. Ook op de mat probeert Lean vooruit te komen, hij beweegt net als een zeehond, mooi gezicht! Lean gaat nu bewust strekken, zowel in zijn “loopstoel” in zijn “statafel”. In zijn badje wordt hij gelukkig weer ondeugend, schopt express in het water, gaat spetteren, en lacht dan, de vloer nat, wij gelukkig daarmee. Kortom het wordt een leuke kerst, we hebben wat te “vieren”, alleen hoop ik dat het licht blijft branden, en dat we niet weer ergens van worden afgesloten, ach wat dan nog, ons kind gaat vooruit: fijne kerstdagen allemaal!
Januari 2009
Na 2 keer een zuurstoftherapie gevolg te hebben, gaat het volgens de medici boven de verwachtingen en sommige zijn verbaasd! Lean kan heel goed draaien, heeft Fantastische “loopbewegingen”, Lean heeft nog geen goede rompbalans, dus je moet hem vast houden, maar toch!!!! Hij kan met 2 handen alles vast pakken, een bijna alleen met een vorkje!!!, brabbelt als een grote, zegt nu, met enige moeite en geduld, het woordje: ja
Lean begint dingen te begrijpen, kan een keuze maken, herkent mensen, weet wat er gaat gebeuren. Lean is in december 2008 bij de hoofd neuroloog geweest, de rapportage van Lean is goed, hij ziet een langzame vooruitgang, dat is dus waar we altijd op gehoopt hadden!!!!! Ook zijn we in de zelfde maand bij de revalidatiearts geweest. Lean heeft een heupafwijking, en zal daar aan behandeld worden. Deze domme papa voelt dat als een winst, nooit lopen?, maar mijn zoon word er wel aan behandeld, dus …….?, wie weet wat mijn zoon nog kan bereiken. Ook heeft Lean een cluster 3 indicatie gekregen, is nu een rugzak leerlingetje. Lean mag nu naar de revalidatieschool (Mytylschool), ja, een echte school!!!!!! Hebben we toch met zijn allen en Lean natuurlijk, bereikt.!