Na een moeilijke periode UMCG Groningen, Leypark Tilburg, en Lyndenstein Beesterzwaag, begon Lean in de Brink (Vries) zich langzaam te ontwikkelen, daar werd ook echt serieus met Lean, en op zijn nivo gewerkt. Dus ondanks dat het door de revalidatiearts nooit dat gezegd werd, ja zelfs ontkend, en ook door onze neurologen!, gaan toch gelukkig sommige hersencellen, de taken van de beschadigde cellen over nemen. Maar voor ons lijkt het soms dat Lean gevangen zit in zijn lichaampje, dat hij meer wil doen of probeert dan hij aan kan. Het is verschrikkelijk te zien als ouders, dat je kindje tegen je probeert tegen je te praten, dingen proberen te doen, maar het nog niet lukt. Er zit veel meer in Lean, de weg is lang, en hij heeft hulp erbij nodig!!!! De zuurstoftherapie zal hem sneller helpen vooruit te komen, zal meer gezonde cellen activeren, meer dan hij nu zelf kan doen, Hem een menswaardiger leven te geven, papa en mama te kunnen zeggen, zelfs zijn mam en papa en zij zusjes een beetje weer gelukkig te maken.
Momenteel kan Lean redelijk goed recht in zijn rolstoel, hij kan als hij op zijn rugje ligt, zelf omdraaien. Als hij in zijn stoeltje zit kan hij dingen beet pakken, ja, ook al met 2 handjes1 Lean kan al een beetje eten, hij krijgt nog steeds sonde voeding, maar het slikken gaat al veel beter, we hopen, en weten zeker, dat hij weer zelf gaat eten. Lean kan weer veel beter zien, hij was zijnde “blind” in het ziekenhuis te Tilburg door Visio. Hij kan ons weer zien, en op ons reageren, geen angst en hopeloze blik meer in zijn oogjes, wat verschrikkelijk was dat, maar gelukkig nu beter. Lean was, en is nog gelukkig, een zeer vrolijk jongetje, altijd lachen altijd vrolijk.
Januari 2009
Na 2 keer een zuurstoftherapie gevolg te hebben, gaat het volgens de medici boven de verwachtingen en sommige zijn verbaasd! Lean kan heel goed draaien, heeft Fantastische “loopbewegingen”, Lean heeft nog geen goede rompbalans, dus je moet hem vast houden, maar toch!!!! Hij kan met 2 handen alles vast pakken, een bijna alleen met een vorkje!!!, brabbelt als een grote, zegt nu, met enige moeite en geduld, het woordje: ja